|
|
|
|
|
20
dagen
Charentes -Perigord -Dordogne juli 2006 |
|
woensdag 5 juli |
De "grote" reis van dit
jaar is verdeeld over twee streken in Frankrijk: één
derde wordt doorgebracht in de Charentes Maritimes,
terwijl de rest zich in de Périgord afspeelt, met
inbegrip van de Dordognevallei. We vertrekken om
16.30 u na de dagtaak van vrouwlief. Via Calais gaat
het naar Abbeville. Even voorbij Rouen, richting
Le Havre, heeft zich een nieuwe snelweg
aangekoppeld, die de tergend lange reisweg via de
oude "route nationale" naar Alençon moet
vergemakkelijken. Als we deze een 30-tal km gevolgd
hebben, stoppen we op de aire de Harcourt om te
overnachten. |
 klik op de kaart voor een vergrote weergave van de afgelegde reisweg |
|
donderdag 6 juli |
Via Alençon en Angers,
rijden we richting La Rochelle (2), waar we een plaats
krijgen op de camping municipal "Le Soleil". La Rochelle is de hoofdstad van de Aunis. Door de gezellige drukte die er heerst, trekt de stad veel bezoekers. De oude haven met zijn verdedigingswerken, de geheimzinnige straatjes met de arcaden, de oude houten huizen en de voorname herenwoningen, maken La Rochelle tot de aantrekkelijkste stad langs het stuk van de Atlantische kust, tussen Nantes en Bordeaux. camping Le Soleil in La Rochelle: N46° 09' 036 - W 01° 09' 478 480 km
|
 de toegang tot de haven van La Rochelle |
|
vrijdag 7 juli |
Na het
ontbijt gaan we eerst het aquarium bezoeken, dat op
10 wandelminuten van de camping ligt. Dit grote, zeer modern opgevatte museum geeft een uitgebreid overzicht van de flora en fauna, die men in de verschillende wereldzeeën aantreft. In schitterende aquaria, voorzien van levensechte decors, kan men specifieke vissoorten bewonderen, gaande van het kleinste zeepaardje tot de grootste haai. Er is ook een tunnel met glazen wand, die de bezoeker de gelegenheid biedt een wandeling te maken door een tropische onderwaterwereld. Voor een toegangsticket van 12,50 euro heeft men hier waar voor zijn geld. In de namiddag worden de haven en het centrum bezocht. Ik beklim eerst de tour St-Nicolas, die een een burcht is op zich. Deze 42m-hoge toren werd vroeger als gevangenis gebruikt. Trappen, die in de dikke muren zijn uitgehakt, leiden naar de bovenste torenomloop, die omsloten wordt door hoge muren met schietgaten. Van hieruit heeft men een prachtig zicht op de oude haven. Nadien bezoeken we nog de Tour de la Lanterne, waarbij de talrijke graffiti van gevangenen of soldaten de aandacht opeisen. Sommige dateren uit de 17de en 18de eeuw, en zijn beschermd door een glazen wand. We wandelen door de Rue des Merciers, de drukste
winkelstraat van La Rochelle. Deze typische
hoofdstraat vanwege de vele winkelgalerijen en de
16de-eeuwse huizen, leidt naar het hôtel de ville,
dat een opvallende voorgevel heeft, met pilaren en
nissen in Toscaanse stijl. |
 aquarium in La Rochelle |
 zicht op de haven van La Rochelle |
||
 gevel van het stadhuis in La Rochelle |
||
|
zaterdag 8 juli |
Nadat we
nog de vuilwatertank geloosd hebben op een
serviceplaats rechtover de camping, vertrekken we
naar het nabijgelegen Ile de Ré. Hiervoor moet de
2960m lange en 32 m hoge tolbrug gebruikt worden,
waarvoor we 19,80 euro moeten ophoesten. Bestemming is de camping municipal in St.Martin-de-Ré (4), aan de noordoostkant van het eiland. Een zeer mooie camping, waar men zich door de vele bloemen en palmbomen, in een zuiderse sfeer waant. Voor toeristen die van zon en frisse lucht houden, is het eiland een ideale vakantiebestemming. Talrijke fietspaden doorkruisen het île de Ré, zodat men het in alle rust kan verkennen. Na de middag fietsen we via de pistes cyclables naar Loix, gekend om zijn vele zoutpannen. Deze bron van inkomsten is ondertussen aan het uitsterven, en wordt meer vervangen door de druiventeelt, bestemd voor de wijnproductie. Op een rustig pleintje voor de kerk van Loix, gaan we even een terrasje opzoeken, vooraleer de terugweg aan te vatten. We genieten nog van de witgeschilderde huisjes, waar de voorgevels geflankeerd worden door grote bloemen, die er net als in het wild, tussen de stenen zijn gegroeid. Bij de terugkeer in St.Martin-de-Ré lopen we nog even door de smalle winkelstraatjes, die allemaal uitgeven op de zonovergoten haven. Er heerst een gezellige drukte op de verkeersvrije kade. De straatjes, geplaveid met keistenen, ademen nog steeds de sfeer van vroeger. St.Martin-de-Ré heeft
nog een versterkte vestingbouw. De ommuring heeft
twee poorten, met een wachthuis aan de
binnenkant. De Citadel werd in 1681 gebouwd en deed
dienst als versterking en als gevangenis. De toegang
tot de stad kan langs deze zijde enkel te voet of
met de fiets.
|
 de tolbrug naar Ile de Ré |
 zoutpannen op Ile de Ré |
||
 gezellig haventje in St.-Martin-de-Ré |
||
 toegangspoort tot St.-Martin-de-Ré |
||
|
zondag 9 juli |
Camping "Le Fief Melin" in Le Chateau d'Oleron
(3) is vandaag onze bestemming.
Niettegenstaande dit hemelsbreed vanaf Ile de Ré maar een 30-tal km
is, moeten we er toch om en bij de 100 km voor
rijden via La Rochelle en Rochefort. De 3km-lange
en 23m-hoge verkeersbrug is de langste van
Frankrijk en verbindt sinds 1966 het île d'Oleron
met het vasteland. Hier moet geen tol (meer) betaald
worden.
|
 een speciaal uitgeruste wagen voor het bezoek aan de oesterkwekerijen |
 stalletjes verdringen elkaar |
||
 het fort Boyard |
||
 camperplaats in Boyardville |
||
|
maandag 10 juli |
In de
voormiddag fietsen we zoals gepland naar La
Baudissière, 5km van de camping. Het bezoek is
voorzien om 10.30u, maar men moet zich 45 minuten
voordien aanmelden. Een babbelzieke gids-chauffeur geeft eerst wat algemene uitleg, en rijdt daarna met een kanjer van een tractor 3 km het zeegat is. Het aanblik dat we daar krijgen is onvergetelijk: eindeloze rijen oesterbedden, bedekt met zeewier. Tussen de rijen door liggen platbodems te wachten tot het water opkomt, om de overgeladen oestermatten naar de kust te brengen. Mensen werken er tegen de tijd en tegen het tij. De matten worden er gedraaid, gebrand, "ontwierd".... kortom, ze krijgen de nodige verzorging om na vier jaar intense arbeid te kunnen worden meegnomen voor consumptie. De gids stapt uit en komt naast de wagen staan om met een paar oesters in de hand uitleg te geven, terwijl het water gestaag stijgt. De banden van de wagen staan al onder water, terwijl bij hemzelf het water tot aan de lies komt. "La mer monte gentillement" zegt hij en rijdt 100m landinwaarts, waarna hetzelfde tafereel zich herhaalt. Achter ons schuiven de oesterkwekers mee met het getij. Ze werken tot het water dreigend tot bijna aan de heupen komt. Na een dikke drie uur zit het bezoek er op, en rijden we terug naar de camping. In de namiddag brengen we een bezoekje
aan het centrum en de citadel van Le Chateau
d'Oléron. Het
geheel is geometrisch aangelegd rond een ruim plein.
Tijdens de Franse Revolutie zat in de versterking een
groot aantal gedeporteerden gevangen.
|
 intense arbeid aan de oesterbedden |
 tot aan de lies in het opkomende water |
||
 toegang tot de citadel (Le Chateau d'Oléron) |
||
|
dinsdag 11 juli |
Tot zover
onze Charentes-ervaringen. Tijd om naar de Périgord
te vertrekken. Via Saintes, Cognac en Angoulème rijden we naar Brantôme (5). Vooraleer naar de camping te
trekken, rijden we eerst door naar het chateau
de Puyguilhem in Villars, een paar km ten NO van
Brantôme.
|
 chateau de Puyguilhem in Villars |
 Brantôme, la Petite Venise du Périgord |
||
|
woensdag 12 juli |
Het is de
bedoeling om vandaag naar Périgueux te rijden, er op
een voorziene camperplaats te staan, en de stad te
bezoeken. De camperplaatsen zijn echter volzet,
meest door personenwagens. Een gewone parking vinden
is al evenmin mogelijk, zodat een noodscenario wordt
ingeschakeld. Op naar de volgende bestemming van de
planning: eerst het chateau de Hautefort (6), en
daarna naar Montignac (7). Het 17de-eeuwse kasteel biedt een trotse aanblik en doet eerder denken aan een koninklijke vesting, dan aan een middeleeuwse burcht van de Périgord. Het werd in 1968 door brand vernield, maar werd volledig gerestaureerd, zodat het zijn oorspronkelijk aanzien heeft teruggekregen. Na de middag rijden we naar de camping in Montignac (7), die helaas volzet is. Morgen komen een tweetal plaatsen vrij, zodat we beslissen om buiten de camping te overnachten aan de oever van de Vézère, en een plaats te reserveren. We maken nog een wandeling naar het centrum, waar
tickets worden gekocht voor een bezoek aan de
grotten van Lascaux II, wat morgen gepland is. We moeten het stellen zonder airco, wegens gebrek
aan stroom. Om middernacht wijst de thermometer nog
26 graden aan. Het wordt zweten en puffen.
|
 chateau de Hautefort |
 overnachten in Montignac |
||
 Montignac, gelegen aan de Vézère |
||
|
donderdag 13 juli |
Tegen de
middag kunnen we onze gereserveerde plaats opzoeken
op de camping: zeer eng en weinig manoeuvreerruimte,
vermits een boom in het midden van de campingplaats
prijkt. Deze blijkt nadien zelfs een paar sporen te
hebben nagelaten op de camper. Na de middag fietsen we naar de grotten van Lascaux II. De eerste 2 kilometer is dat geen probleem, maar de laatste kilometer is de hellingsgraad niet in verhouding tot ons vermogen, zodat we in de drukkende hitte met de fiets aan de hand ons doel bereiken. De originele grot van Lascaux is de beroemdste van alle prehistorische vindplaatsen in Europa door de grote hoeveelheid rotsschilderingen. In 1963, vijftien jaar na opening en na meer dan één miljoen bezoekers te hebben ontvangen, werd de grot gesloten wegens de nadelige inwerking van het koolzuur dat door de bezoekers werd uitgeademd. Om het publiek toch te laten kennis maken met dit waardevolle cultuurgoed, werd 10 jaar later besloten een imitatiegrot te maken, 200 m daar vandaan, dank zij een uitzonderlijk staaltje van technologie en wetenschappelijke nauwkeurigheid. Het is verbazingwekkend te zien hoe het gewelf en de wanden van de grot beschilderd zijn met afbeeldingen van paarden, stieren en bizons. Ook van het reliëf van de wanden werd gebruik gemaakt om de afbeeldingen in bas-reliëf voor te stellen, wat er op wijst hoe ver deze prehistorische kunst was ontwikkeld.
|
 een krappe plaats op de camping van Montignac |
 schilderingen op de muren |
||
 een mix van paarden, herten en bizons |
||
|
vrijdag 14 juli |
In de
voormiddag fietsen we vanaf de camping langs de
oevers van de Vézère naar het "Chateau de Losse", 7
km verder. Dit elegante kasteel ligt in een prachtige omgeving tussen het groen, en vormt een gedroomd decor voor schilders. Het interieur is het bezichtigen waard vanwege het waardevolle meubilair, waaronder talrijke Italiaanse kasten, Louis XIII-meubelen en de vele Vlaamse wandtapijten. Van hieruit fietsen we naar het museum "Le Thot", 2 km verder. Ook hier moeten we de laatste km te voet afleggen
wegens te steil. In dit museum is er een
overzichtstentoonstelling van de schilderijen,
bas-relïefs en rotstekeningen uit de prehistorie.
Meest dankbaar is echter de geklimatiseerde zaal,
waarin een video wordt getoond. Wat afkoeling is
welkom na een snikhete klim, en bij een
buitentemperatuur van 35 graden. 's Avonds kunnen we van op de camping het vuurwerk bewonderen, dat in het centrum plaats heeft. Het is immers "le quatorze juillet", de nationale feestdag in la douce France.
|
 het kasteel van Losse |
 enkele Nederlandse schilders, die het kasteel van Losse op doek vastleggen |
||
 muurschildering in het museum Le Thot |
||
|
zaterdag 15 juli |
Na 3
overnachtingen in Montignac, rijden we verder
zuidwaarts naar Les Eyzies de Tayac, waar we
eerst de grotte du Grand Roc gaan bezoeken. Met een
duoticket worden we eerst rondgeleid in de Laugerie
Basse.
Deze vindplaats is duizenden jaren voor onze
tijdrekening bewoond geweest. Hier zijn talrijke
stenen werktuigen, kunstvoorwerpen en beenderen
ontdekt. Na een inleidende videofilm, worden we door
de site rondgeleid, om tenslotte zelf de speer met
drijver te mogen hanteren.
|
 bewoonde huisjes leunen aan tegen de Grand Roc |
 speerwerpen in de Laugerie Basse |
||
 Gouffre de Proumeyssac |
||
|
zondag 16 juli |
Aan de rand
van de Périgord Noir, op de linkeroever van een
meander in de Vézère, vlak bij de plaats waar deze
samenvloeit met de Dordogne, ligt Le Bugue. Het is
een bedrijvig centrum, waar eveneens het grootste
aquarium voor zoetwatervissen is gelegen. Hoewel we dit al eerder hebben bezocht, willen we dit nog eens overdoen. Een nieuwigheid is het voederen van vissen door een duiker, die rustig de dieren kan aaien, terwijl hij de mosseltjes in hun bek steekt. We maken nog een wandeling langs de fleurige kade, die ons naar het office de tourisme leidt. Hier checken we even onze e-mails van het thuisfront. In de namiddag houdt moeder de vrouw zich bezig met het lezen van een boek, terwijl ik afkoeling ga zoeken in het zwembad van de camping; de tropische temperaturen blijven immers aanhouden. |
 de kade in Le Bugue |
 vissen voederen in het aquarium van Le Bugue |
||
|
maandag 17 juli |
Vandaag
rijden we een flink stuk zuidoostwaarts richting
Cahors, maar proberen onderweg nog een paar
bezienswaardigheden mee te pikken. Eerst is er het chateau des Milandes, gelegen in de vallei van de Dordogne, tegenover Beynac. In 1949 werd dit kasteel aangekocht door de toen alom gevierde zangeres en actrice Josephine Baker. Zij noemde het "Le village du monde". Ze bracht er 12 kinderen onder, die ze geadopteerd had uit evenveel verschillende landen. In een gedeelte van het kasteel is een tentoonstelling ingericht over deze artieste en haar levenswerk, waar in 1969 wegens gebrek aan geld een eind aan kwam. De kamers zijn sfeervol ingericht en geven de indruk dat deze nu nog bewoond zijn. Vanuit de kamers heeft men een prachtig uitzicht op de Dordognevallei. Op het binnenplein van het kasteel krijgen we er nog een roofvogelshow te zien met arenden, valken en uilen. De moeite waard. We rijden verder en brengen een bezoek aan de tuinen van Marqueyssac, die in alle folders voorgesteld worden met mooi in vorm gesnoeide buxussen en voor een bezoek aangeprezen worden. Dit valt echter tegen: deze sierstruiken nemen maar enkele vierkante meter in beslag, terwijl de 6 km lange wandelpaden door hagen of muren worden afgezoomd. We rijden door naar Cahors, waar het een hele
bedoening is om de camping te vinden. Na een helse
tocht door smalle en steile weggetjes bereiken we
ons doel, waar we mogen vernemen dat de camping
"complet" is, zodat we doorrijden naar onze volgende
geplande bestemming: St.Cirq-Lapopie (9), 30 km ten
oosten van Cahors, waardoor we in de Lot zijn
terechtgekomen.
|
 Chateau Les Milandes |
 een wandeling door de tuinen van Marqueyssac |
||
 in vorm gesneden buxussen in Marqueyssac |
||
|
dinsdag 18 juli |
We
profiteren van de relatieve kilte van de voormiddag
om een bezoekje te brengen aan het dorpje St.-Cirq,
dat zich op een tweetal km van de camping bevindt.
Via een wandelweggetje langs het water, bereiken we
de toegangspoort van het dorpje, waar zich een
prachtig zicht ontvouwt op dorpje, de kerk, en de
vallei, 80 m lager gelegen. Het is aangenaam zomaar wat rond te dwalen door de smalle steile straatjes met huizen in vakwerk. De meeste zijn gerestaureerd door kunstenaars en ambachtslieden, die zich aangetrokken voelden door de charme van St.Cirq en de schoonheid van het dal van de Lot. Het is alsof de tijd hier is blijven stilstaan. Dit dorpje heeft indruk gemaakt op ons. Na een terrasje dalen we weer af naar de camping, terwijl de temperatuur geleidelijk weer aan 't stijgen is naar tropische waarden. In de namiddag houden we ons rustig binnen in de camper: terwijl het buiten 36°is, probeert de airco het binnen op 26° te houden, wat relatief fris mag genoemd worden. Aan de achterzijde van de camping zijn speciale camperplaatsen voorzien, echter zonder elektra (€7per nacht + €2 douche). |
 St.-Cirq Lapopie, een enig mooi dorpje |
 huisjes in vakwerk, bedekt met bruine pannendaken |
||
|
woensdag 19 juli |
We verlaten
Saint-Cirq en rijden naar Cabrerets, een tiental km
noordwaarts. Hier bevindt zich de grotte du Peche
Merle. Deze grot is interessant vanwege de rijkdom
aan kalkformaties, maar vooral door de originele
muurschilderingen. De zalen die voor het publiek
toegankelijk zijn, strekken zich uit over een lengte
van 1200 m. Per dag worden slechts 700 bezoekers toegelaten, om de grot de kans te geven zich 's nachts te kunnen herstellen. Daardoor ontstaat soms een wachtlijst van enkele uren, temeer omdat men in groepjes van niet meer dan 25 wordt toegelaten. Wij hebben geluk: bij de groep die op het punt staat te vertrekken zijn er nog 2 plaatsen vrij, waardoor we onmiddellijk kunnen aanschuiven. De meest gekende muurschildering is deze waarbij de omtrekken van 2 paarden zijn getekend, bedekt en omgeven door gekleurde stippen. In de laatste zaal zijn de wortels van een eik doorgegroeid, die zich op de bovengrondse parking bevindt, en die zich door de vochtigheid goed hebben ontwikkeld. Van hieruit rijden we naar Figeac (10), waar we
de camping les Rives du Surgié gaan opzoeken.,
gelegen achteraan de base de Loisirs. camping Figeac: N 44° 36' 870
- E 02° 02' 880
|
 Cabrerets: de Grotte du Peche Merle |
 gekende muurschildering in de grot |
||
 Figeac, gelegen op de rechteroever van de Celé |
||
|
donderdag 20 juli |
We doen een
tweede poging om het centrum van Figeac te bezoeken. Imposante huizen van zandsteen zijn nog steeds getuigen van het roemrijk verleden van deze stad. De oude binnenstad heeft zijn middeleeuwse plattegrond met smalle en kronkelige straatjes weten te behouden. Opmerkelijk is de Place des écritures. Dit plein is omsloten door middeleeuwse gebouwen, en de grond is bedekt met een reusachtige stenen plaat (14m x 7m) van zwart graniet. Hierin staat een tekst in hiërogliefen. De tekst laat zich het best bekijken vanaf de hangende tuin boven het plein. In de namiddag ga ik nog wat afkoeling zoeken in het openluchtzwembad aan de base de Loisirs, gelegen naast de camping. Er is eveneens gelegenheid om te roeien of met de waterfietsen op de Célé te "varen".
|
 de place des écritures in Figeac |
 bootje varen aan de base de Loisirs in Figeac |
||
|
vrijdag 21 juli |
Tijd om een
eerste fase van de terugweg aan te vatten. Doel is
Bourges (11). We nemen de péage, en via Brive,
Limoges, en Chateauroux, nemen we afrit 12 van de
A20. Hier hadden we beter "madame GPS" gevolgd, die
aanraadde om de snelweg tot Vierzon te volgen,
vermits er een kei van een omleiding was, waardoor
we van hot naar her werden gestuurd. Naast de
camping municipal bevindt zich een lozingsplaats,
waar we dankbaar gebruik van maken. De camping
blijkt een gekend stopplaats te zijn voor al wie van
het zuiden komt: het ligt zowat halverwege, en op
slechts enkele km van de A71. Vanaf 15 uur komen de
eerste caravans toe, en dit duurt zowat tot 20u.
|
 vakwerkhuizen in Bourges |
 de camping municipal in Bourges |
||
|
zaterdag 22 juli |
Na een
hevig onweer van de voorbije nacht, ontwaken we
onder een grijze hemel. Na het ontbijt gaan we het centrum verkennen. De oude stadskern is bewaard gebleven en op smaakvolle wijze gerestaureerd. De vakwerkhuizen zijn in hun oorspronkelijke glorie hersteld. Het is er rustig winkelen, vermits de meeste zaken zich in de autovrije straten bevinden. Van kilometers ver in de omtrek doemt het hoge silhouet van de statige kathedraal op. De Notre Dame in Parijs heeft beslist als model gediend voor de bouw van deze kathedraal: de gelijkenissen zijn opvallend. Voorzien van een baguette keren we na het stadsbezoek terug naar de camping. De namiddagactiviteiten staan op een laag pitje: terwijl moeder de vrouw haar verslagen bijwerkt op de laptop, ga ik naar het plaatselijk zwembad, 500 m verder, om er andermaal wat verkoeling te zoeken.
|
 vakwerkhuizen in Bourges |
 de kathedraal in Bourges |
||
|
zondag 23 juli |
Voorlaatste etappe van
onze terugkeer. We rijden verder noordwaarts. Om de
ring rond Parijs te vermijden, nemen we iets over
Orléans de afrit, die leidt naar Chartres, Dreux en
Evreux. Daarna gaat het richting Rouen en Abbeville
naar de camping municipal in Etaples, enkele
kilometer voor Boulogne. Hier willen we de laatste
nacht van onze geslaagde reis doorbrengen. camping in Etaples: N 50° 32' 037 - E 01° 37' 417 Bourges - Etaples: 484 km |
 een laatste terrasje... |
|
maandag 24 juli |
Met nog 160 km voor de
boeg, staan we na 2.30u weer thuis. Een mooie reis vol afwisseling: interessante bezienswaardigheden gezien, actief gefietst en zalig geluierd. Totale afstand: 2600 km |
|
 |
||
