Paardebloem
De paardebloem is wellicht één van de mooiste
en opvallenste onkruiden die we kennen. Waarom we de paardebloem tot de onkruiden rekenen
is mij ook een raadsel. Feit is dat de weiden, die geel gekleurd waren van de
paardebloemen, tot het verleden behoren. De boer bespuit zijn weilanden en vernietigt zo
de paardebloem. Schade had hij er niet van, wel missen de koeien nu de heilzame werking
van het 'on'kruid paardebloem. Ook de paarden waren verlekkerd op de bloemen en de plant,
vandaar ook haar naam. Dat ook andere dieren de paardebloem best lusten, hoor je in de
volksnamen die aan de bloem werden gegeven: varkensbloem, konijnenbladen. Ook opgroeiende
kuikens hebben veel heil van deze bladeren. De paardebloem is een echte weldoener. Niet
alleen de bij is er verlekkerd op: ze is een prima leverancier van stuifmeel. Ook de mens
eet de bladeren van deze plant. Molsla is immers niets anders dan de bladeren van de
paardebloem. Deze 
bladeren
smaken groen een beetje bitter. Plaats daarom een bloempot omgekeerd over de plant. De
blaadjes kleuren stilletjesaan een beetje geler en smaken dan heel wat milder. Probeer
maar even. De vorm van de tanden gaf de volksnaam Leeuwentand aan de paardebloem. De
Engelse naam 'dandelion' kont van het Franse 'dent de lion', wat inderdaad ook leeuwentand
betekent. De bloemen worden ook verzameld voor het maken van bloemenwijn. Deze schijnt
zelfs heel lekker te zijn. De bloem bestaat uit vele lintbloemetjes, die elk apart bestaan
en tot zaad uitgroeien na de bestuiving. De bloem gaat twee keer per jaar bloeien, in de
lente én in de herfst. De bloemen gaan 's morgens open en sluiten zich 's avonds terug.
Wanneer de holle stengel van de plant wordt gebroken, komt er wit melksap vrij. De bloem
lijkt op de zon. 
De
zaadjes worden verspreid door de wind of via de huid van de dieren die erlangs passeren.
De parachutes vliegen honderden meters ver met de wind mee. Op deze wijze kan de bloem
zich vlug en massaal verspreiden. De bladeren staan onderaan de plant en vormen er een
rozet. Ze leggen zich plat op de grond en houden zo het concurrerende onkruid op een
afstand. De bladeren brengen het opgevangen regenwater tot bij de hoofdwortel. Deze priemt
zich loodrecht de grond in. Wanneer je de paardebloem uit de grond wil verwijderen moet je
elk haarworteltje uit de aarde halen, anders was het vergeefse moeite. De dame zal zich
herstellen en binnen de kortste keren is ze er terug.
Haar nut:
zoals we reeds zeiden zijn de bladeren eetbaar. Maar ook voor de geneeskunde heeft ze haar nut. De bloem noemt eigenlijk met haar geleerde naam 'Taraxacum'. Taraxis betekent in het Grieks 'oogstoornis'. Delen en sap uit de wortel worden gebruikt als spoelwater bij ontstoken oogleden. Ook mensen die aan de lever of de gal lijden, worden met drankjes op basis van de paardebloem geholpen. Maar bekendst is de paardebloem ald 'pissebloem'. De thee van paardebloemen laat de mens extra plassen. Dit zuivert het hele lichaam, het zuivert immers het bloed.
Probeer je ouders dit maar bij te brengen, vertel het aan enkele boeren, misschien zijn ze er je later wel erg dankbaar om. En vooral, laat de bloem met rust als je er echt geen ongemakken van hebt.
Verplaats één lucifer en alles klopt.
KwiekeKwiezers
| Hoeveel maal per jaar bloeit de paardebloem? | Antwoord 1 |
| Uit welke kleinere deeltjes bestaat de paardebloembloem? | Antwoord 2 |
| Wat bemerk je als je de holle stengel beschadigd? | Antwoord 3 |
| Hoe liggen de bladeren langs de stengel? | Antwoord 4 |
| Wat is de geleerde naam voor deze paardebloem? | Antwoord 5 |
| Wat betekent taraxacum dan wel?. | Antwoord 6 |
| Welke drie volksnamen kreeg de paardebloem mee? | Antwoord 7 |
| Wat betekent de Engelse benaming 'dandelion'(paardebloem)? | Antwoord 8 |