Rabarber
abarber (Rheum) is
een echte kindervriend. Hij groeit op elke vruchtbare grond die vochtig
genoeg wordt gehouden. De bekendste en voor kinderen veruit de aangenaamste is 
'Holsteiner
Bloed'. Om te starten hoef je enkel een oude stronk te scheuren en er twee tot drie
'neuzen' van te planten. De rabarberstruik houdt het onkruid tegen en zijn blad is nuttig
om de composthoop mee te beschermen tegen uitdroging. Om u verder nog te overtuigen: proef
maar eens je oma's rabarbertaartjes of haar rabarberconfituur. Aan de slag, kornuiten.
Rabarberbladeren zijn bovendien erg nuttig in de tuin. Slakken vinden het leuk om er plaats op te nemen. Gewoon hier en daar de bladeren laten liggen en nadien wegwerpen. De slakken zijn zo meteen verwijderd.
Rabarber kan gemakkelijk vermeerderd worden. Gewoon de wortels uit de grond halen en scheuren. Op deze manier blijft de rabarberstruik jong en levendig. Geef de struik ook elk jaar een serieuze portie verse compost.
Sommige tuiniers verkondigen dat de rabarberstruik niet tot bloei mag komen. De struik zou dan alle voeding naar de bloem sturen. Dit houdt echter geen steek, de plant geeft massa's stelen, ook wanneer de bloei doorgaat. Het is trouwens misdadig zo'n bloeiend spectakel tegen te gaan.
De geschiedenis van de rabarberplant is nauw verbonden met het gebruik ervan in de geneeskunde. In 2700 voor Christus werd de plant reeds beschreven in een Chinees kruidenboek. Marco Polo bracht de plant naar Europa.
KwiekeKwiezers
Wat past er op onder dit vraagteken?