| Wie over België praat, praat indirekt ook over friet.
Dit verband is gekend in heel Europa en daar buiten.De friet zit diep verankerd in ons ,
zelfs het openbare leven heeft de smeuïgheid en het zelfde gouden korstje als ons nationale volksvoedsel
De toerist die België bezoekt heeft nog maar net het station of de luchthaven verlaten,of hij rept zich naar de eerste de beste frituur, eer zijn frietlusten gestild zijn heeft hij geen oog voor andere toeristische attracties van "Groot Frittanië"en voor de "hogere" culinaire regionen van de Belgische Keuken. Toch is het verband tussen Belg en Friet minder harmonieus dan men zou denken. De liefde is niet geheel onvoorwaardelijk, en wordt nooit zonder terughoudendheid en schroom toegegeven.Al is het onze sterkste troef, we zien hem veeleer als een zwakte... Een fout, een zonde vergeefelijk welliswaar, maar toch wat genant. Het friet geluk is slechts schijn.Waarom worden de verdiensten van de friet in eigen stamland zo lichtvaardig genegeerd? De Nederlanders hebben die problemen niet, zij zijn vb trots over hun kaas en hun bier vind je zelfs in een hutje in de brousse...alhoewel wij er meer dan 500 soorten hebben (met meer karakter)zo ook hun frieten, ze exporteren hun fabrieks friet naar alle uithoeken van de wereld , maar in de eerste plaats proberen ze ook België in te palmen, dat is inmiddels een mooi visite kaartje , en daar veel belgen toch niet hoog oplopen met onze "NATIONALE TROTS" lukt dat voor een deel."hoe lager de belg zich zelf en de belgische friet inschat hoe beter onze verkoop kansen" denken ze In het begin van 1994 kregen personeelsleden van de Franse toeristischedienst een boekje hoe ze moesten omgaan met buitenlandse toeristen in Frankrijk...Voor de Italianen zegt het:"opgelet kind is koning". Voor de Zweden "Een sleutel op tafel leggen brengt ongeluk".De Duitsers houden niet van improvisatie, de Denen niet van formalisme.Voor de Belgen is het advies: "Verwar vlamingen niet met Walen, vertel geen Belgen moppen en spreek vooral niet over frieten"... Volgens mij moeten wij Belgen meer gevoel hebben voor eigenwaarde en erkennen dat wij goede produkten hebben en maken en dan ook die traditie in eer houden. België en friet het is en blijft een onderwerp voor discussie... |
Terug naar de frieten