| De Duitse schlager |
 |
in Nederland en België |
TONIA
°25.7.1947
De van origine Nederlandse Tonia Dominicus, zo klinkt haar volledige naam, kwam in Anderlecht op de wereld als dochter van de Nederlandse profwielrenner Jef Dominicus (°13.4.1913 - +8.12.2001)en de eveneens Nederlandse operettezangeres Belia Van Lier. Jef Dominicus nam met de Nedederlandse ploeg in 1938 en '39 deel aan de Tour de France. In 1938, winnaar Gino Bartali, gaf hij op, in 1939, winnaar de Belg Sylvère Maes, eindigde hij 39ste.
Tonia stond al vanaf haar 12de op het podium en trad o.a. op als zangeres-danseres in de Brusselse « Folies Bergères », in navolging van haar moeder.
Zowel op BRT als RTB leerden wij ze kennen als perfect tweetalig zangeresje. We herinneren ons vooral haar iets te grote mond, met links en rechts twee leuke kuiltjes. Die konden we in close-up bekijken bij haar deelname in 1965 aan de « Europabeker voor Zangvoordracht » of kortweg « Knokkecup » in het casino van Knokke. Ze zong daar onder meer de Franstalige versie van « Forget domani » de titelsong van de film « The yellow Rolls Royce » (1964) met o.a. Rex Harrison, Jeanne Moreau, Shirley McLaine, e.a. Hollywood stars … De stars hadden de bijrollen, de gele Rolls had de hoofdrol. Tonia eindigde 2de met de Belgische ploeg, na Nederland, met o.a. Liesbeth List, Suzie en Greetje Kaufeld. Van de Belgische ploeg maakten ook deel uit: Maurice Dean, Cecily Forde, Liliane (St. Pierre) en Eddie Defacq.
Tonia's eerste plaat was een franstalige uit 1962, nl. « Mon p' tit copain de vacances ». Haar eerste twee nederlandstalige platen uit 1963 waren vertalingen uit het Duits, « Drie musketiers » was de vertaling van Conny's « Driei Musketiere » en « Met 16 kan je nog dromen » de vertaling van Peggy March's « Mit 17 hat man noch Träume ». Het mij meest bijgebleven nummer uit die periode is echter « Geef mij voor mijn verjaardag toch een Beatle » of in het frans « Pour mon anniversaire j' voudrais un beatle ». Ook dat op « I want to hold your hand » gebaseerd nummer is een vertaling uit het Duits, nl. van The Sweetles: « Ich wünsch mir zum Geburtstag einen Beatlle", een Polydoropname uit 1963. "The Sweetles" is vanzelfsprekend een woordspeling op "The Beatles" en waren een meidentrio bestaande uit Katja Bischof, Tina Rainford en Monika Grimm. 1966 werd Tonia' s topjaar toen ze voor de toenmalige RTB 4de werd op het Eurovisie Songfestival in Luxemburg, tot dan toe de hoogste plaats die België ooit bereikte. De meesten onder ons herinneren bijgevolg enkel « Un peu de poivre, un peu de sel », het nummer waarmee ze toen ons land vertegenwoordigde. Daarvoor had ze in aller ijl haar Nederlandse met de Belgische nationaliteit moeten omruilen.
Nadien verdween Tonia uit het (Belgische) gezichtsveld. Ze huwde eerst met trombonist Albert Mertens, broer van trompettist Theo (+ 31.3.2003), waarmee hij de « Mertens Brothers » vormde. Later huwde ze voor een 2de keer met Paul Bourdiaudhy, eveneens een trombonist. Minder bekend in België is het feit, dat ze eind jaren '60, begin jaren '70 succesrijk was bij onze Oosterburen. In 1969 zette ze « Texas Cowboy Pferde Sattel Verkäuferin » op de plaat, een nummer waarmee ze deelnam aan het « Deutscher Schlagerwettbewerb », de opvolger van de ter ziele gegane « Schlagerfestspiele ». Haar « moment de gloire » was echter 21 februari 1973 in Frankfurt am Main, toen ze op de Duitse préselectie voor het Eurovisie Songfestival met « Sebastian » 2de eindigde na « Junger Tag » van Gitte. In diezelfde préselectie eindigde ze met « Mir gefällt diese Welt « 7de. De 2 jaar jongere Gitte staat nog altijd op de planken, Tonia verdween uit de actualiteit. Vreemd, dat deze sympathieke « spring in 't veld » tot nog toe in geen enkele talkshow meer opgedoken is …
Met dank aan Tonia's nicht Ingrid voor de bijkomende info en foto.
